Kilt w górę, Edynburgu!

Błyski tartanu można dostrzec niemal wszędzie w Szkocji; nie mniej w szkockich miastach, gdzie jego widok jest nieunikniony. W Edynburgu, spacerując wzdłuż Royal Mile, ma się na celu przeżycie samego doświadczenia, uchwycenie istoty Szkocji: dźwięk dud oraz widok mężczyzny w spódnicy to niemal pewne rzeczy. Historia tej tradycji jest szczególnie interesująca, biorąc pod uwagę, jak szeroko tartan jest akceptowany jako część szkockiego dziedzictwa.

Tradycja ta była przedmiotem wielu romantycznych fałszerstw, kontrowersji akademickich oraz spekulacji dotyczących jej historycznych korzeni. Dla tych, którzy stykają się z nią na powierzchni, wrażenie może być takie, że historia tartanu sięga daleko w głąb czasu, łącząc rodziny z ich przodkami surowymi regulacjami. W rzeczywistości tartany były generalnie wykonywane w zależności od materiałów i barwników dostępnych w danym regionie, a nie z powodu przynależności klanowej. Mogły być nawet tworzone dla instytucji, które jedynie pragnęły być związane ze szkockim dziedzictwem. Biorąc pod uwagę, że materiał zaczyna się pojawiać dopiero po Unii w 1707 roku, jest on bardziej współczesny, niż można by sądzić. Nie był on w rzeczy samej popularnym odzieniem w wiekach ciemnych, ani nie był poszukiwanym ubraniem jaskiniowców. Ustawa ubiorowa z 1746 roku wprowadziła zakaz noszenia tartanu, ponieważ uważano go za odzież nieokrzesanych, barbarzyńskich wojowników górskich, którzy swobodnie biegali po wzgórzach i spali na wolnym powietrzu. Taki styl życia był wzgardzany przez większość Szkotów, podobnie jak ich gust odzieżowy. Dopiero w 1792 roku, gdy zakaz został zniesiony, tartan stał się dumnym symbolicznym tradycyjnym ubiorom Szkocji, z którym się identyfikujemy i który rozpoznajemy tak wyraźnie dzisiaj. 

Debaty na temat jego pochodzenia nie umniejszają jego popularności w kraju, a szczególnie jego niezaprzeczalnej obecności w stolicy dzisiaj. Jako istotny element szkockiego doświadczenia, wydaje się, że tartan przyjmuje kilka ważnych ról: od tartanowych ręczników w sklepach z pamiątkami po uniformy kibiców rugby, gdy Szkocja gra w 6 Narodach. Rzeczywiście, to właśnie na najważniejszych formalnych okazjach można go dostrzec, od jubileuszów po wesela i ceremonie wręczenia dyplomów. Nikt nigdy nie potrzebuje wiele przekonywania, aby pokazać swoje kiltowe entuzjazm w stolicy, a popyt na tartan tylko rośnie. Nowe tartany mogą być rejestrowane i tworzone, aby uczcić monumentalne wydarzenia: tartany milenijne, tartany wizyt papieskich czy nawet tartany na wyprawy do Antarktydy. Tartan pozostaje symbolem dumy i przynależności oraz ważnym znakiem miłości dla pięknej krainy. 

Royal Mile to miejsce dla wszystkich miłośników tego materiału. Hector Russell ubierze Cię od stóp do głów w formalny tartan według Twojego wyboru, a także zaspokoi wszystkie inne potrzeby dotyczące szkockich pamiątek. Jeśli chcesz się zrelaksować z odrobiną kaszmiru, to Johnstons of Elgin są najlepszym wyborem. Ragamuffin lub Ness Clothing & Co mogą zapewnić Ci bardziej casualowe tartanowe ubrania i tweed. Jeśli musisz wyjść poza High Street, Bowdens na 35-41 Easter Road może Cię ubrać w najwyższej jakości formalny i górski tartan.

Zintegrowana część ziemi i kultury, fenomen tartanu nie wykazuje oznak spowolnienia ani znikania. Jeśli cokolwiek, to nadal kwitnie i na nowo się wymyśla; dumnie przechadza się po Edynburgu, bawiąc i fascynując zarówno mieszkańców, jak i turystów oraz podróżników.  

Więc, idź i ubierz się w kilt teraz!